21 makale
Diz kapağının altındaki ağrı en sık görülen koşu sakatlığı ve ona verilen standart yanıt şu: “gluteal kasların zayıf, kalçanı çalıştır, Q açısı düzelir”. Eylül 2026 tarihli bir çalışma böyle bir programı 188 maratoncuda standart tedaviyle karşılaştırdı: 16 haftada iki grup da iyileşti ve aralarında bir fark bulunmadı. Koşucunun bundan ne çıkarması gerektiğini inceliyoruz.
6 Eylül'de Rus koşucu Rinas Ahmadeyev ilk maratonunu yarı mesafeyi 1:04:08'de geçtikten sonra bıraktı — kendi söylediğine göre sindirim sorunları yüzünden beslenmeyi tolere edemedi. Hidrojel tam da bu sorunun çözümü olarak satılıyor. 2026 tarihli bir sistematik derleme dokuz RKÇ'yi bir araya getirdi: yüksek dozlarda karbonhidrat oksidasyonu artıyor, mide bazen daha rahat ediyor, ama performansta net bir kazanç yalnızca tek bir koşu çalışmasında görüldü.
Boston düzeltilmiş sonuçları kabul etmedi, organizatörler para iadesini reddetti. Jones sayacını, kilometre başına bir metrelik zorunlu payı ve saatlerin neden neredeyse her zaman 42,195'ten fazlasını gösterdiğini inceliyoruz.
AG1'in üreticisi 16 kişilik bir araştırmayı finanse etti ve tozdaki vitaminlerin gerçekten kana geçtiğini gösterdi. Bu doğru — ama «işe yarıyor» ile aynı şey değil. Porsiyonun aritmetiği, içeriğin bitkisel kısmının neden neredeyse kaçınılmaz biçimde yetersiz dozda kaldığını açıklıyor.
Koşarken kaburga altındaki ağrı ne «karaciğer» ne de «dalak yetişemiyor» demek. Sports Medicine dergisindeki derleme bütün hipotezleri topladı ve ETAP'ın özelliklerine en iyi periton tahrişinin uyduğunu gösterdi. Ayrıca kimin risk altında olduğu ve krizi neyin dindirdiği.
Yunan koşucular her interval antrenmanından önce bacaklarındaki kan akımını kesti. 5 × 1000 m testinde ortalama kilometre, kontrol grubundaki 5 saniyeye karşı 11 saniye hızlandı — ama görünüşe göre kazandıran hemoglobin değil, plazma hacmi.
Kayaklı koşucularda altı haftalık lösin kullanımı, maksimal oksijen tüketiminde ve kuvvette artış sağladı. Tek bir amino asidin „sadece daha çok protein yiyin“den nerede ayrıldığını ve bunun kimin işine yarayabileceğini inceliyoruz.
Yeni bir RKÇ devasa etkiler bildirdi — onar kişilik gruplarda inanılması güç olacak kadar devasa. Perküsyon masaj terapisinde neyin istikrarlı biçimde doğrulandığını, neyin doğrulanmadığını ve ne zaman kullanılmaması gerektiğini ele alıyoruz.
10 çalışmalık bir meta-analiz, bitkisel diyetlerin aerobik göstergelerde orta düzeyde bir üstünlük sağladığını ve kuvvette hiçbir kayba yol açmadığını buldu. Ama genel performans göstergesi sıfır kaldı — bunun neden böyle olduğunu inceliyoruz.
Sekiz haftalık bir çalışma, antrenman sonrası alınan keton esterinin güçte ve mitokondriyal adaptasyonlarda belirgin bir artış sağladığını gösterdi. Ama literatürün geri kalanında çoğu zaman hiçbir etki yok — her iki tablonun da neden doğru olabileceğini inceliyoruz.
Snus ve «tütünsüz» poşetler takım sporlarından dayanıklılığa geçti. Kontrollü bir deneyde bir saatlik bisiklet zaman denemesini hiç iyileştirmediler, bağımlılardaki odaklanma hissi ise sadece yoksunluğun giderilmesi.
Antrenman sonrası alkolün kas protein sentezini, uykuyu ve sıvı geri kazanımını nasıl vurduğunu ve daha az kaybederek nasıl içileceğini inceliyoruz. Ahlak dersi yok: sadece veri ve pratik.
Dayanıklılık sporcularında özel bir bağırsak bakterisi seti bulunur ve Veillonella, efor laktatını kaslar için yakıta dönüştürür. Probiyotiklerin gerçekte ne sağladığını ve neden „her probiyotik = bir boost“ söyleminin bir efsane olduğunu inceliyoruz.
2025'in yeni derlemesi: düşük adım frekansı baldır yaralanmalarıyla ilişkili, çok uzun adım ise dizleri zorluyor. Kendi adım frekansınızı nasıl ölçeceğinizi ve 5–10% güvenle nasıl artıracağınızı ele alıyoruz.
Soğuk suya dalış, yarışlar arasında forma dönüşü hızlandırır ama kuvvet ve hipertrofi adaptasyonlarını köreltir. Buzun ne zaman sizin lehinize, ne zaman aleyhinize çalıştığını çözüyoruz.
Frontiers in Nutrition'da yeni bir RKÇ: 4 haftalık düşük karbonhidrat fazının ardından karbonhidrata dönüş, laktat eşiğindeki koşu ekonomisini iyileştirdi — bunu ne sürekli keto ne de sürekli yüksek karbonhidrat başarabildi.
Ferritin düşük ama hemoglobin yolunda — ve dayanıklılık yine de 3–4% geriliyor. Neyi ölçtürmeli, nasıl beslenmeli ve takviye ne zaman gerekli, bakıyoruz.
Elit sporcular saatte 120 grama kadar karbonhidrat alıyor. Uzun yarışlarda gerçekte ne kadar yakıt gerektiğini, glikozu fruktozla neden karıştırmak gerektiğini ve mideyi buna nasıl alıştıracağınızı ele alıyoruz.
Uzun yarışlarda yakıt ikmali hızını sınırlayan, kaslar değil bağırsaktır. Taşıyıcıların sınırlarını ve koşu, bisiklet ve triatlon için pratik g/sa şemalarını ele alıyoruz.
Bir dayanıklılık sporcusu için sodyumun neden sadece jeldeki tuz değil, sıvı, sinir ve kasları yöneten bir kontrol sistemi olduğu. Dengenin mekaniğini ve uzun eforlarda onunla ne yapılacağını ele alıyoruz.
Tanıdık durum: her zamanki rotanızı koşuyorsunuz, aynı tempo, ama kalp atışı 15 vuruş daha yüksek. Bacaklar ağır hissediyor, nefes almak daha zor. Aşırı antrenman mı? Hasta mı oluyorsunuz? Ya da daha basit — ve daha korkutucu?