Dağda Diamox: oksijen satürasyonu daha yüksek, ama tükenmeye kadar geçen süre %32 daha kısa
Asetazolamid (Diamox; Rusya'da “Diakarb” adıyla satılıyor), irtifa hastalığına yakalanmamak için Elbruz'a ve yüksek irtifa patika koşularına götürülüyor. Ekim 2026 tarihli çift kör bir çalışma madalyonun öbür yüzünü gösterdi: 3800 metre simülasyonunda koruyucu doz satürasyonu yükseltti, ama tükenmeye kadar yapılan işi 365 saniyeden 250 saniyeye indirdi. Bunun neden olduğunu, eski çalışmaların ne dediğini ve doping kontrolünün işin neresinde olduğunu inceliyoruz.

Asetazolamid, uzun süredir akut dağ hastalığının önlenmesinde standart hâline gelmiş eski bir idrar söktürücü ilaç. Dünyada en çok Diamox adıyla biliniyor; Rus eczanelerinde “Diakarb” olarak satılıyor ve bu adla yapılan sorgu, Rusya'nın ana arama motoru Yandex'te ayda 65–106 bin arama topluyor. Bunların büyük kısmı elbette dağlarla ilgili değil. Ama yüksek irtifa yarışlarına, Elbruz'a ya da Himalayalar'a giden koşucular için soru pratik: tablet yardımcı mı olacak, yoksa koşmayı mı zorlaştıracak?
15 Ekim 2026'da International Journal of Sports Medicine'de, tedavi dozunu değil tam da koruyucu dozu sınayan çift kör, plasebo kontrollü bir çalışma yayımlandı.
Nasıl test edildi
Khazaei ve Tadibi (Razi Üniversitesi, Kirmanşah, İran) beden eğitimi fakültesinden 12 erkek öğrenciyi çalışmaya aldı. Her biri iki koşulu da bir hafta arayla rastgele sırayla tamamladı:
- testten önceki 24 saat içinde asetazolamid — 125 mg'lık üç doz ya da plasebo;
- hipokside 30 dakika oturma — solunan havada %13 oksijen, yani yaklaşık 3800 m;
- ardından aynı hipokside, tükenene kadar zirve gücün %60'ında sabit güçle pedal çevirme.
Sonuç ne çıktı
Asetazolamidle tükenmeye kadar geçen süre plaseboda 364,7 ± 71,8 sn'ye karşı 249,6 ± 36,2 sn (p < 0,001). Bu %32 daha az.
Efor algısı daha yüksek: Borg ölçeğinde ortalama 11,8'e karşı 14,5 (p = 0,002) — tabletle birlikte yük daha en baştan ağır geldi.
Bununla birlikte satürasyon daha yüksekti — hipokside dinlenirken, egzersiz sırasında ve tükenme anında (hepsi p ≤ 0,001). Asetazolamidle nabız yalnızca egzersiz sırasında daha yüksekti (p = 0,049).
Yazarların sonucu: akut hipokside koruyucu doz, kanın oksijenle daha iyi doymasına rağmen dayanıklılığı düşürüyor ve efor algısını daha erken yükseltiyor.
Daha fazla oksijen neden daha fazla dayanıklılık demek değil
Asetazolamid karbonik anhidrazı bloke ediyor. Böbrekler bikarbonat atmaya başlıyor, kan hafifçe asitleşiyor ve solunum merkezi ventilasyonu artırarak yanıt veriyor. Daha yüksek satürasyon da buradan geliyor — ilacın dağda verilmesinin nedeni de bu: aklimatizasyonu adeta hızlandırıyor.
Ama aynı kayma, kanın tampon kapasitesinin azalması demek. Koşucu için bu, karbonatın ayna görüntüsü bir hikâye: yarış öncesi sodyum bikarbonat tamponu yükseltiyor ve ağır işte yardımcı oluyor (ayrıntılar karbonat incelememizde), asetazolamid ise onu düşürüyor.
Benzer sonuçlar daha önce de elde edilmişti. Garske ve meslektaşlarının çalışmasında (Journal of Applied Physiology, 2003) 9 sağlıklı erkek, daha yüksek bir dozdan sonra — günde iki kez 500 mg, beş doz — yine %13 oksijenli hipokside daha düşük maksimum güce ulaştı: plaseboda 225 W'a karşı 203 W. Ventilasyon da bacaklardaki yorgunluk hissi de daha yüksekti, ama nefes darlığı değil.
Ama tablo tek yönlü değil. ABD ordusunun USARIEM enstitüsünden Fulco ve ark. (Clinical Science, 2006) 6 katılımcıya günde üç kez 250 mg verdi ve tek bacakla diz ekstansiyonunu tükenene kadar test etti. Deniz seviyesinde dayanıklılık 48'den 36 dakikaya düştü, simüle edilmiş 4300 m'de ise fark yoktu (plaseboda 17 dakikaya karşı asetazolamidle 20, anlamsız). Yazarlar bunu, yükseklikte daha yüksek satürasyonun asitleşmenin zararını telafi etmesiyle açıkladı.
Burada fazla inanılmaması gerekenler
12 kişi, yalnızca erkekler, dayanıklılık sporcusu değiller. Beden eğitimi öğrencileri, arkalarında yılların hacmi olan patika koşucuları değil.
Test 4–6 dakika sürdü. Dağda bir gün, düşük yoğunlukta saatler demek. Kısa bir testteki %32'yi 10 saatlik bir tırmanışa aktarmak mümkün değil.
Bu, yarım saatlik akut hipoksi; irtifada yaşamak değil. İlaç, kişinin tırmanışın ilk günlerini atlatması için veriliyor. 3–5 günlük aklimatizasyondan sonra performansı nasıl etkilediğine çalışma yanıt vermiyor.
Farklı çalışmaların sonuçları ayrışıyor. Bisiklet ergometresi ve tek bacak çalışması farklı yanıtlar verdi — yani çok şey, kaç kasın çalıştığına ve ventilasyonun eforu ne kadar sınırladığına bağlı.
Nasıl uygulanır
- Asetazolamidi “dayanıklılık için” almayın. Onu iyileştirmiyor — en iyi durumda engel olmuyor, en kötü durumda düşürüyor. Görevi irtifa hastalığını önlemek.
- Kullanma kararını doktorla birlikte verin. Bu, kontrendikasyonları ve yan etkileri olan bir ilaç (parmaklarda karıncalanma, sık idrara çıkma, gazlı içeceklerin tadında değişiklik). Wilderness Medical Society'nin 2024 önerileri onu irtifa hastalığı riski orta ve yüksek olan kişilere öneriyor; yetişkinler için koruyucu doz bu önerilerde 12 saatte bir 125 mg.
- En iyi korunma, irtifayı kademeli kazanmak. Aynı önerilerde yavaş tırmanış ilk sırada, tablet ise tamamlayıcı. İrtifanın hazırlığı nasıl etkilediğini “yüksekte yaşa — alçakta antrenman yap” yazısında incelemiştik.
- Doping kontrolüne tabi sporcular için — yasak. Asetazolamid WADA listesinde diüretik ve maskeleyici ajan (S5 sınıfı) olarak yer alıyor ve her zaman yasak — hem müsabaka içi hem müsabaka dışı dönemde. Usulüne uygun bir tedavi amaçlı kullanım izni olmadan, test yapılan bir amatör yarışta bile bu bir ihlal.
- Aldıysanız — irtifadaki ilk ağır antrenmanlardan beklentinizi düşürün. Onları düz zemindeki tempoya göre değil, hislere ve nabza göre yapın: yükseklikte eşikleriniz kayıyor ve aşağıda hesaplanan VO₂max yukarıda geçerli değil.
Özet
- 2026 tarihli çift kör çalışma: 12 erkek, bir gün içinde 3 × 125 mg asetazolamid, hipokside 30 dakika (yaklaşık 3800 m), ardından tükenene kadar zirve gücün %60'ında pedal çevirme.
- Tükenmeye kadar geçen süre 365 saniyeden 250 saniyeye indi (−%32), efor algısı 11,8'den 14,5'e çıktı — daha yüksek satürasyona rağmen.
- Mekanizma: ilaç kanı asitleştiriyor, solunumu güçlendiriyor ve satürasyonu yükseltiyor, ama tampon kapasitesini düşürüyor.
- Eski çalışmalar ayrışıyor: 2003'te hipoksideki maksimum güç 225'ten 203 W'a düştü, 2006'da simüle edilmiş 4300 m'de tek bacak dayanıklılığı değişmedi.
Kaynaklar: Khazaei M., Tadibi V. “Acetazolamide Reduces Endurance Despite Higher Oxygen Saturation in Normobaric Hypoxia”. International Journal of Sports Medicine, 2026. DOI: 10.1055/a-2972-5318 · Garske L.A., Brown M.G., Morrison S.C. “Acetazolamide reduces exercise capacity and increases leg fatigue under hypoxic conditions”. Journal of Applied Physiology, 2003;94(3):991-996. DOI: 10.1152/japplphysiol.00746.2001 · Fulco C.S., Muza S.R., Ditzler D. et al. “Effect of acetazolamide on leg endurance exercise at sea level and simulated altitude”. Clinical Science, 2006;110(6):683-692. DOI: 10.1042/CS20050233 · Luks A.M., Beidleman B.A., Freer L. et al. “Wilderness Medical Society Clinical Practice Guidelines for the Prevention, Diagnosis, and Treatment of Acute Altitude Illness: 2024 Update”. Wilderness & Environmental Medicine, 2024;35(1_suppl):2S-19S. DOI: 10.1016/j.wem.2023.05.013